Κεντρικό Μενού
Top Users

Loop +8951 Barbarella +6554
3917
3Admin
2718
4cinephile22
2252
5gr21
1541
6eirinips
1356
7ginab
1005
8kezia
908
9northman
904
10SerialWatcher
Last Comment
36
gr21 17:37
Καταιγιστική κατασκοπική περιπέτεια, γυρισμένη στην Ευρώπη, όπως η Αρπαγή, αλλά με παραλλαγή στο σενάριο - η κόρη δεν έχει απαχθεί αλλά συνδράμει απρόθυμα τον πατέρα που ουσιαστικά δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Μπόλικες δόσεις αδρεναλίνης, ασύλληπτης και φρενήρης δράση, δυνατή ανάπτυξη της πλοκής. Διαθέτει και σενάριο που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, με ατελείωτα κυνηγητά, σφαίρες που πέφτουν σα χαλάζι, μπουνίδι-ξυλίκι άπειρο, αίμα και σκοτωμοί απεριόριστοι, είσαι συνεχώς στη τσίτα και σε διαρκή εγρήγορση και έχει αρκετά αληθοφανείς ερμηνείες.

Ο Άαρον Έκχαρντ μοναδικός στο ρόλο του κυνηγημένου μαζί με την κόρη του που δίνουν αγώνα επιβίωσης σ' ένα ξέφρενο δρόμο μάχης για να αποδείξουν την αλήθεια, αλλά και να προστατευθούν, ενώ η πανέμορφη Όλγα Κιριλένκο δεν πάει πίσω, είναι τέλεια στο ρόλο της και κρατάει μάλιστα ρόλο κλειδί για την εξέλιξη του σεναρίου κι ως προς αυτό δένει με το σύνολο ευπρεπώς. Κατά τα άλλα, η ταινία βάζει και μια άλλη διάσταση αρκετά αξιοσημείωτη: αυτή του αμερικανού μετανάστη σε ευρωπαϊκή πόλη, που μένει χωρίς δουλειά και χωρίς χαρτιά να τον νομιμοποιούν και βρίσκει βοήθεια από μετανάστες οφειλόμενους στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Μόνο γι’ αυτό το λόγο, η ταινία αποκτά άλλο βάρος. Πέραν του γεγονότος, μάλιστα, ότι για άλλη μια φορά βλέπουμε πόσο αδίστακτες είναι οι μυστικές υπηρεσίες, μέσα στις οποίες μερικοί δρουν και κινούνται με απώτερο σκοπό τη δική τους επιβίωση χωρίς να νοιάζονται για τη χώρα που υπηρετούν. 10/10!!
Erased / Ο κυνηγημένος (2012)
26
gr21 13:47
Ξεκινώντας από το σημείο που μας άφησε το Endgame, ο Thor σύντομα θα αναγκαστεί να αφήσει τους Guardians of the Galaxy για να κυνηγήσει τον Gorr, έναν νέο κακό που εμφανίζεται και θέλει να αφανίσει όλους τους Θεούς του σύμπαντος. Ο Taika Waititi επιστρέφει στην σκηνοθετική καρέκλα του Thor με ένα ξέφρενο σίκουελ, έπειτα από το Thor: Ragnarok (2017), πιο γεμάτος από ιδέες από ποτέ, πιο κεφάτος, πιο ακομπλεξάριστος και ορεξάτος. Ο τελευταίος Thor έχει ελάχιστη σχέση με την προηγούμενη ταινία, η αυτοπαρωδική διάθεση και το χιούμορ του παραλόγου πρωταγωνιστούν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, αγκαλιάζοντας θερμά τον σαχλαμαρισμό και την εξυπνάδα.

Τα σοβαρά στοιχεία της πλοκής, παρότι μένουν μοιραία σε δεύτερη μοίρα και διεκπεραιώνονται σκηνοθετικά με τη γνωστή συνταγή της σειράς, δεν είναι καθόλου αμελητέα ως προς τη σημαντικότητά τους. Το έργο έχει μερικές εντυπωσιακές στιγμές (η σκηνή με την συνοδεία του "November Rain' των Guns n’ Roses είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές και πωρωτικές στιγμές του MCU). Το τελευταίο κεφάλαιο του θεού του κεραυνού φλερτάρει κυρίως με τα μέτρα μιας πειραγμένης αισθηματικής κομεντί κι όχι ενός τυπικού υπερηρωικού έπους μαρβελικής ραφής, όπως θα περίμενε ο πολύς κόσμος. Αυτό μπορεί να είναι και καλό και κακό. Οι φανατικοί της Marvel ίσως να νιώσουν λίγη αμηχανία με την ανελέητη και ελαφρά τη καρδία παρωδία του αγαπημένου τους Βίκινγκ του Διαστήματος. Όμως όσοι αναζητούν μια διαφορετική ματιά πάνω στο κλισαρισμένο σύμπαν των υπερηρώων, στο τελευταίο –και πιο δυνατό κεφάλαιο– της ερωτικής ιστορίας μεταξύ του θεού των Βίκινγκς και της κοινής θνητής μάλλον θα βρουν αρκετούς λόγους να χαμογελάσουν. Έστω και με μια γλυκιά μελαγχολία ή μ’ έναν μικρό κόμπο στον λαιμό. Ξεφεύγει παρασάγγας από το έντονα σοβαρό ύφος των δύο πρώτων και επιστρατεύει στοιχεία από διάφορα κωμικά ρεύματα, για να ελαφρύνει την ηρωική ατμόσφαιρα και να δώσει αέρα ανανέωσης.

Η χρωματική παλέτα παραμένει έντονη με αρκετά '80s αισθητική, η οποία συνεχίζει να δίνει στην ταινία την ταυτότητά της, με λαμπερά σκηνικά, φαντασμαγορικά οπτικά και ηχητικά εφέ, συνεχής διάθεση για χιούμορ, πιασάρικο soundtrack, μία συναρπαστική περιπέτεια, γεμάτο γκάφες, ευτράπελα, τραγελαφικά και κωμικοτραγικά στιγμιότυπα, όλα με μια ιδιαίτερα feelgood διάθεση για μια ταινία που επιδιώκει να είναι μια άκρως διασκεδαστική διαγαλαξιακή βόλτα. Παράλληλα μπαίνει και σε λίγο πιο σκοτεινά μονοπάτια χάρη στον πολύ ενδιαφέροντα κακό σχεδόν βιβλικό, Gorr, που παρουσιάζεται σαν το "τέρας" της κατάθλιψης, της απομόνωσης και του πόνου, που δεν αστειεύεται και δεν χαρίζεται, με τον Christian Bale να καταφέρνει να χτίσει έναν από τους καλύτερους και πιο στιβαρούς κακούς που έχουν υπάρξει ποτέ στην Marvel δίνοντας ρεσιτάλ ερμηνείας και παραδίδοντας μια από τις σπουδαιότερες ερμηνείες που έχουν γίνει ποτέ σε υπερηρωική ταινία, βγάζοντας και κάποια αθεϊστικά ψήγματα με τον χαρακτήρα του. Ο Chris Hemsworth πιο Thor από ποτέ, πιο ώριμος και πιο φραμπαλατζής, πιο σωματώδης και φουσκωμένος από ποτέ, δίνει τα ρέστα του για ακόμη μία φορά.

Υποκριτικά, η ταινία ανήκει στην Natalie Portman και δικαίως όλοι μιλούν για την μεγάλη επιστροφή της στο ρόλο της Jane Foster. Η Portman έχει αυτή τη φορά πολύ περισσότερο υλικό για να εμπλουτίσει το ρόλο της και να δείξει την γενναιότητά της αλλά και την εξυπνάδα της, με τον Waititi να βασίζεται πάνω στην εξαιρετική χημεία με τον Chris Hemsworth, που σφιχτοδένουν την ροή μέχρι το απογειωτικό φινάλε. Η guest εμφάνιση του Russell Crowe προσδίδει μία ξεχωριστή νότα ως Δίας, τον οποίο υποδύεται απολαυστικά, με σπαστά αγγλικά και τύπου θείος-τζόβενο συμπεριφορά του, ενώ από την άλλη οι κατσίκες σίγουρα θα γίνουν meme, όπως και η post-credit σκηνή που υπόσχεται πολλά για την επόμενη ταινία Thor, την οποία περιμένουμε πώς και πώς, είναι ο μοναδικός εξάλλου χαρακτήρας του MCU με τέσσερις αυτόνομες ταινίες στο ενεργητικό του και αφήνει καλοδεχούμενα ανοιχτό το παράθυρο για να ακολουθήσουν κι άλλες. 8/10!!!
Thor: Love and Thunder (2022)
22
Barbarella 12:29
Οταν την ειχα δει καιρους πριν ηταν απο περιεργεια αρχικα γιατι το θεμα ηθοποιιας Χιλτον ειχε απασχολησει κοσμο κ φερει κ γελιο. Ενω ειχα στο νου μου οτι θαναι αντιγραφη του επους με τον Πραις ομως δεν απογοητευτηκα , αντιθετα καθηλωθηκα , εφοσον ακολουθησε ενα ποιοτικο μοτιβο κ η παρουσια της Χιλτον δεν ηταν κ τοσο ασχετη κ απογοητευτικη. Αριστη φωτογραφια , το καστ γενικα καταλληλο, ωραια τοπια κ συντομοι διαλλογοι χωρις κατι περιττο..Καπου ελεγε κανεις οτι δεν χανει σε συγκριση με το παλιο που αγαπησαμε. Ο τιτλος ιδιος κ λιγο αναρρωτηθηκα μηπως ηταν ριμεικ-αλλα ευτυχως οχι. Παντως προσπαθησαν να βασιστουν στα χναρια της ιδεας της Χαμερ. Απολυτα παραστατικο ειδικα στα "κερινα ομοιωματα" κ μεσα θα δουμε κ τον αγαπημενο "ΣΑΜ" , τον μικρο αδερφο απο τη σειρα SUPERNATURAL!! Τα σκηνικα ειναι θεικα κ θα ελεγα οτι ηταν αρκετα δαπανηρη παραγωγη! Γενικα θα ικανοποιηθουν ολοι οι λατρεις του ειδους! Το Σπίτι του Θανάτου / House of Wax (2005)
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box