Κεντρικό Μενού
Top Users

Loop +8879 Barbarella +5600
3709
3Admin
2431
4cinephile22
1538
5eirinips
1240
6gr21
1006
7kezia
911
8SerialWatcher
891
9mariaross
852
10(Aμβροσιος)
Last Comment
-2
gr21 01:52
Η ταινία έχει απίστευτα αργό ρυθμό, με μονοδιάστατη πλοκή και χωρίς καμία έκπληξη. Οι διάλογοι είναι τρομερά κλισέ, η ίντριγκα είναι προβλέψιμη, η υπόθεση ανύπαρκτη και μπερδεμένη κι ερχόμαστε στο ελεεινό τέλος, μ' ένα άσχετο συνονθύλευμα που δεν βγάζουν νόημα, όπου στο τέλος έχουμε έναν κακό χαμό και καταιγισμό από συνεχείς πυροβολισμούς, αβάσιμους κι αναίτιους, ακούς μόνο τον ήχο των πιστολιών, καμία ανθρώπινη φωνή (Α! εκτός από ένα κλάμα μωρού), που να σου εξηγεί, να σου διευκρινίζει, να σου αποσαφηνίζει, να σου ξεδιαλύνει το στόρι και τι τέλος πάντων θέλει να πει ο ποιητής, γιατί χάθηκα στη μετάφραση με το που ήθελε να καταλήξει, έκανε αχταρμά τουρλού το σενάριο, δεν είχε καμία ουσιώδη υπόσταση, σε ξενερώνει τελείως ειδικά το απότομο μπαμ του τέλους που σε αφήνει με μία αμήχανη παγωμάρα, μένοντας στήλη άλατος, περιμένοντας κι αναμένοντας κάποια περαιτέρω εξέλιξη, που δεν υπήρχε, διότι απ' ότι φάνηκε ο σεναριογράφος ξέμεινε από ιδέες και δεν ήξερε πώς να τερματίσει ένα κατά άλλα ανοσιούργημα άσχετών πραγμάτων κι ασύνδετων γεγονότων. Έχει μπόλικες υπερβολές, για να γεμίσει τη δήθεν περιπέτεια και την λιγοστή δράση που κατείχε, σε αφήνει με φουλ κενά, μηδέν μυστήριο ή ατμόσφαιρα, δεν χτίζει και δεν κλιμακώνει σε κανένα σημείο την πλοκή και σε γενικές γραμμές για να μην τα πολυλογώ και μακρηγορώ είναι πολύ κάτω του μετρίου στο σύνολό της, μ' ένα καστ υποτυπωδών ηθοποιών και προσποιητών-αμήχανων παιξιμάτων, μιλάνε τόσο χαμηλόφωνα που σε παίρνει ο ύπνος. Πάλι καλά που δεν είχε μεγάλη διάρκεια, αλλιώς βαράς ενέσεις αδρεναλίνης για να αντέξεις αυτό το ήπιο έκτρωμα, που δεν έχει ούτε την στοιχειώδη βάση μίας αξιόλογης κι ευπρεπέστατης ταινίας. Μην το επιχειρήσετε να την δείτε και δεύτερη φορά, γιατί κάλλιστα θα σπαταλήσετε τον πολύτιμο χρόνο σας και καθόλου να μην την δείτε, ακόμα καλύτερα, δεν έχετε να χάσετε τίποτα απολύτως. 3/10!!!
-3
jokaaa02 01:45
-4
gr21 01:35
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, είναι ο Τζέικ, που έχει αδυναμία στον παππού του, θυμάται πολύ καλά τις ιστορίες για μοχθηρά τέρατα που του έλεγε από την παιδική του ηλικία και κατορθώνει να τρυπώσει σε μια τρύπα του χρόνου, έναν βρόχο όπως αποκαλείται και να ανακαλύψει το περίφημο σπίτι κάπου στην Ουαλία εν καιρώ πολέμου, γοητευμένος και φοβισμένος ταυτόχρονα από τη μέρα της μαρμότας που ζουν όλοι οι "τρόφιμοι" λίγο πριν από έναν μοιραίο βομβαρδισμό, αλλά και από τη νεαρή ξανθιά που αψηφά τη βαρύτητα και μελαγχολικά τον θέτει προ του ερωτικού του σκιρτήματος. Όσοι ιδιαίτεροι έχουν λακίσει από τις προστατευμένες λούπες έχουν αποκτήσει βαμπιρικές ιδιότητες και μόνο ο Τζέικ μπορεί να τους δει, καθιστώντας τον μέλος της παρέας, αλλά με το προνόμιο του επισκέπτη στον χρόνο. Αυτή είναι μια ιστορία αδιέξοδου και σκοτεινά ρομαντικού εφηβικού έρωτα, ανάμεσα στον Τζέικ και την Εμα, το κορίτσι που πάσχει από τόση ελαφρότητα ώστε πετά και συγκρατείται στο έδαφος μόνο με βαριά μολυβένια παπούτσια. Σ’ ένα κόσμο που κινδυνεύει από τέρατα που πολεμούν κάθε τι το διαφορετικό, μια προφανής, αλλά διακριτική και συγκινητική αλληγορία για τους Ναζί και το Ολοκαύτωμα αλλά και κάθε διωγμό της Ιστορίας.

Ο Τζέικ δεν θα αργήσει να βρεθεί με ένα μαγικό τρόπο στο 1943 και να γίνει μέρος μιας άλλης, εναλλακτικής πραγματικότητας, έχοντας στο πλευρό του έναν κεφάτο, αναγεννημένο Μπάρτον που χειρίζεται ζογκλερικά το χιούμορ, το συναίσθημα, το σασπένς και τη φαντασία. Ταυτόχρονα μια δια­κριτική αλληγορία πάνω στην ατομική και συλλογική μνήμη αλλά και τη σχέση ενός ανιστόρητου παρόντος (που δεν έχει καμία σχέση με τον κόσμο του παππού) με ένα κλεισμένο στο χρονοντούλαπό του παρελθόν, τα οποία αναπόφευκτα θα συναντηθούν με απρόοπτες συνέπειες. Μία ανατριχιαστική ιστορία φαντασίας εικονογραφημένη με βίντατζ φωτογραφίες που στοιχειώνουν, το έργο θα ενθουσιάσει ενήλικες, εφήβους και οποιονδήποτε απολαμβάνει μια περιπέτεια στις σκιές. Ένα έντονο, συγκινητικό και θαυμάσια παράξενο πρώτο μυθιστόρημα. Οι φωτογραφίες και το σενάριο δουλεύουν έξοχα μαζί δημιουργώντας μια αξέχαστη ιστορία. Ο Μπάρτον βρίσκεται στο παραμυθένιο στοιχείο του και σκηνοθετεί με κέφι. Ξεκινά έτσι, στήνοντας ένα μαγικό σύμπαν και συστήνοντας μια ομάδα από, φαινομενικά, συναρπαστικούς ήρωες. Έχοντας στα χέρια του μεγάλους ακριβά ψηφιακά παιχνίδια, αναπαριστά τις μάχες με σπιλμπεργκικό αέρα, διατηρώντας ένα ταπεινότερο προφίλ στην παρατήρηση που δεν αυξομειώνεται με μεγάλες ταλαντώσεις ανάμεσα στο μελό και στο έπος. Είναι αρκετά καλή ταινία, έχει δουλευτεί στις λεπτομέρειες του σεναρίου και των τεχνικών κατηγοριών και το σκηνοθετικό άγγιγμα του Μπάρτον είναι απαλό, ανώδυνο και ενίοτε ζωηρό, όπως στη μονομαχία των τεράτων, των παιδιών και των σκελετών. Κι αν το σχέδιο ήταν ολόκληρη η ιστορία να οδηγηθεί σε μια άνευ προηγουμένου θεαματική μάχη με τα αόματα, υπερμεγέθη, άυλα τέρατα σ’ ένα παραθαλάσσιο λούνα παρκ, η μεγάλη αυτή σεκάνς του φινάλε καταλήγει να μοιάζει με video game χωρίς ατμόσφαιρα.

Ο Εϊζα Μπάτερφιλντ, με τα μεγάλα γαλανά μάτια, είναι ιδανική επιλογή στο ρόλο του αθώου Τζέικ με την άγνοια του κινδύνου. Η Εβα Γκριν, με χιούμορ κι αυτόν τον έμφυτο αισθησιασμό της, είναι αριστουργηματική ως δασκάλα/νταντά που συναγωνίζεται ακόμα και μια Μέρι Πόπινς, ως το ρολόι και τα τέλεια μαλλιά της, ακόμη κι όταν μεταμορφώνεται σε ευέλικτο κοράκι. Η Ελα Περνέλ, δροσερή και ντελικάτη, ανθίζει ως Εμα Μπλουμ. Τα συστατικά της ακαταμάχητης ερωτικής ιστορίας τοποθετούνται ιδανικά: δυο παιδιά που δεν μπορούν να βρουν το χρονικό σημείο που θα τους επιτρέψει να ζήσουν μαζί. Αλλά μετά μένουν ανεκμετάλλευτα, καθώς οδηγούνται σ’ ένα δεύτερο μέρος της ταινίας, μια καταδίωξη και «μάχη» του καλού με το κακό που περισσότερο αναδεικνύει τη χρήση των ειδικών εφέ, παρά θυμάται τις καταβολές και τα κίνητρά της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κοστούμια, τα σκηνικά και η φωτογραφία, φτιάχνουν έναν κόσμο γεμάτο εικαστικές εκπλήξεις και παιχνιδιάρικη κομψότητα, παρότι η πρωτοτυπία κι έμπνευσή τους δεν ξεπερνούν αυτήν της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων». Ένας παραμυθένιος κόσμος όπου το αλλόκοτο, το ρομαντικό, το τρυφερό και το τρομακτικό συνυπάρχουν σε γοητευτική αρμονία. Εκκεντρικός συνδυασμός μυθοπλαστικής αφήγησης και vintage φωτογραφιών, όπου ο Μπάρτον τα συνδέει με μία υπέροχη αλληλουχία παράξενων συναισθημάτων, επενδύοντας στα αλληγορικά στοιχεία και τις διαφορετικές απόψεις που θέλει να περάσει σαν ένα βαθύ νόημα. 8/10!!
-17
chinchilla 23:58
-29
Mivas_Greece 21:42
Συλλογή ταινιών μυστηρίου/θρίλερ/παρωδίας μικρού μήκους. Μια συλλογή από πολλές ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους. Κάποιες ήταν καλές και σοβαρές όπως το τρένο του τρόμου ή το καταραμένο σπίτι που "τρέφεται" με ζωές από ζώα ή και ανθρώπους για να δώσει έμπνευση ως αντάλλαγμα, κάποιες αν και παρωδίες ήταν ενδιαφέρουσες όπως το ρομάντζο με τον δολοφόνο κατά συρροή, άλλες ήταν πιο μέτριες όπως η πρώτη που δεν έδειξε και πολλά, αλλά και η σκοτεινή με το μύλο που δυστυχώς έπαιζαν μόνο μαριονέτες και όχι ηθοποιοί κανονικοί και οι υπόλοιπες ήταν εντελώς άθλιες παρωδίες/καφροταινίες (δηλαδή του άλλου που φύτρωσε ένα άλιεν αντί για αιμορροίδα στον κ@λο του τι να πω πια, πόσο πιο καφρίλα πια δεν έχω δει κάτι αντίστοιχο)... Δυστυχώς, στο σύνολο εντελώς άθλιες ταινίες με λίγες μόνο εξαιρέσεις. Δεν προτείνεται πάντως ούτε για τις εξαιρέσεις μιας και υπάρχουν καλύτερες. Όσον αφορά σπονδυλωτές ταινίες με ανεξάρτητες ιστορίες υπάρχουν άφθονες καλύτερες, εντελώς πρόχειρα θυμάμαι τις ταινίες VHS (βγήκε και 4η φέτος το 2021), και το Southbound (2015).

4-4.5/10 από μένα ως μέσος όρος. Μακριά.
-30
Admin 21:13
-31
chinchilla 20:47
-32
chinchilla 20:45
-34
Admin 20:37
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box