Κεντρικό Μενού
Top Users

Loop +8870 Barbarella +5753
3772
3Admin
2491
4cinephile22
1544
5eirinips
1483
6gr21
1014
7ginab
1005
8kezia
904
9SerialWatcher
891
10mariaross
Last Comment
36
Dirimijo 04:40
Όταν οι αρχαίοι Έλληνες κάνανε λόγο περί εραστών και ερωμένων, εννοούσαν τον φιλοσοφικό έρωτα, τον ψυχαγωγικό (που άγει την ψυχή) έρωτα που είχαν ο ένας για τον άλλον, δεν εννοούσαν ότι κάνανε ομοφυλοφιλικές πράξεις και σωματικές ασέλγειες όπως λανθασμένα και δολίως ισχυρίζονται πολλοί συμπολίτες μας σήμερα για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ανωμαλίες. Για τους αρχαίους Έλληνες ο έρωτας ήταν μορφωτικός και ψυχαγωγικός, μόρφωνε τις ανθρώπινες ψυχές. Εραστής ονομαζόταν ο έμπειρος δάσκαλος και ερωμένος ο άπειρος μαθητής. Ο δάσκαλος, ως φιλόσοφος ψυχαγωγός και παιδεραστής με την αρχαία έννοια, δηλαδή ως παιδαγωγός με φιλοσοφικό έρωτα για το παιδί-νεαρό μαθητή, έθετε τις σωστές ερωτήσεις στον μαθητή και του εκμαίευε με την Σωκρατική μέθοδο τις σωστές απαντήσεις. Ο δάσκαλος εκμαίευε με σοφό τρόπο τις απαντήσεις μέσα από την κοινή λογική του μαθητή, μέσα από τα "βάθη της ψυχής" του μαθητή, διότι ως γνωστών η γνώση είναι ανάμνηση της ψυχής και όλοι έχουμε την γνώση μέσα μας, απλώς πρέπει να την βγάλουμε προς τα έξω, να την συνειδητοποιήσουμε, να την "γεννήσουμε" τρόπον τινά, γι’ αυτό λοιπόν πρέπει να γίνει αυτή η "φιλοσοφική συνουσία" αυτή η ψυχική ερωτοτροπία μεταξύ δασκάλου και μαθητή, ούτως ώστε να γνωρίσουμε αυτό που δεν γνωρίζουμε ότι το γνωρίζουμε. Τα πράγματα είναι απλά και σας τα εξηγώ για να κατανοήσετε όλοι τι εστί εραστής και ερωμένος και να τελειώνει επιτέλους αυτό το αστειάκι περί ομοφυλόφιλων αρχαίων Ελλήνων. Ο εραστής ήταν ο δάσκαλος, ο εκμαιευτής των απαντήσεων που έθετε τις κατάλληλες ερωτήσεις και ενεργοποιούσε τις ψυχικές γνώσεις του μαθητή ερωμένου. Οτιδήποτε άλλο λένε ή λέτε περί ομοφυλόφιλων αρχαίων Ελλήνων είναι ασέβεια και ύβρις, και οι υβριστές τιμωρούνται από την ίδια την φύση και τους Θεούς της, γι' αυτό προσέξτε τι λέτε και που το λέτε. Δεν είναι όλα αστεία, με ορισμένα πράγματα καλύτερα να μην ασχολείστε και να μην τα σχολιάζετε.
31
gr21 02:09
Είναι από εκείνες τις ιστορίες μυστηρίου που σε κρατάνε από την αρχή μέχρι το τέλος. Κι ενώ η λύση του μυστηρίου είναι απολύτως λογική, χωρίς τρύπες και θολά σημεία, δεν υπάρχει προηγουμένως κλιμάκωση που να δικαιολογεί τον όρο «θρίλερ», ούτε έξυπνες σεναριακές παραπλανήσεις ώστε ο θεατής να βρεθεί προ εκπλήξεως -κι ύστερα, το ομοφυλοφιλικό στοιχείο, ενώ θα μπορούσε με καλύτερο σενάριο, δεν δένει λειτουργικά με το κύριο θέμα. Σχεδόν στα δυο τρίτα έχεις περίπου καταλάβει τι τρέχει και η κεντρική ιδέα έχει εξυπηρετηθεί καλύτερα σε άλλα φιλμ. Πόσο αθώο είναι για έναν αφηγητή ιστοριών να εμπνέεται από αληθινές ιστορίες και πόσο κακό είναι αν κάποιος άλλος, αντίστροφα, τον βάλει σε έναν ρόλο; Παρόλα αυτά, θέλεις μέχρι το τέλος να το δεις. Σωστή η Τόνι Κολέτ, ενώ ο Ρόμπιν Γουίλιαμς υιοθετεί έναν τόσο χαμηλόφωνο τόνο που δεν είναι σίγουρο ότι είναι προς όφελος της αφήγησης. Εδώ, σε σενάριο και σκηνοθεσία, θα χρειαζόταν ο Ντέιβιντ Μάμετ κι όχι ο Πάτρικ Στέτνερ. 5.5/10!!!
30
ΟΒΕRON 02:08
Eξαιρετικό ! Βιογραφικό μεν,αλλά μάς έδειξε πώς χρησιποποιείται η θρησκεία εμπορευματικώς.Κι ας μη τα βάζομε με τη δική μας.Αναμφισβήτητα η Ταμμυ ήταν χαρισματική..Ειχε τόννους ενδορφίνης ο οργανισμός της και ηταν στην ουσία η καρδιά και το μυαλό τού PTL.Γιατι οχι ήταν ρεαλιστική η άποψη της,για τη ζωή.Ο κανόνας της έλεγε οτι ο Θεός αγαπάει όλους τούς ανθρώπους .Αμαρτωλούς και μη,Οπως ειναι με τα φτιαξίδια τους,,με τα λεφτά τους ,η χωρίς.Επέβαλε στον κύκλο τών Ευαγγελιστών ,το υπερβολικό της βάψιμο ,τόν αυθορμητισμό & τις εκκεντρικότητες της.Τήν λάτρευαν μέχρι και οι μαυροφόρες θεουσες ! Το Ιερατείο,τούς ζηλευε μόνον & τούς την ειχε στημένη- ,Μέσα απο ενα πολύχρωμο εύθυμο στυλ πρωϊνού καφέ,πέρναγε τήν Πίστη και την προστασία τού Θεού-Κι έβγαζε χρήματα έτσι χωρίς την απειλη τής Κολασης-Δεν ηταν τυχαία προσωπικότητα η Τάμμυ Φέ-Σημαίνει νεράϊδα το Φε..Σημειολογικό ;
28
haroldpoi 01:38
Guyz, είμαι ο μεταφραστής της σειράς. Προσπαθώ, και θα προσπαθώ να έχω τον υπότιτλο έτοιμο στο subs4free μέχρι αργά το μεσημέρι της Δευτέρας κάθε βδομάδα. Ωστόσο, θέλω να θίξω ένα θέμα μου. Λόγω της βιασύνης μου να το βγάλω νωρίς, δεν τον περνάω πολλούς ελέγχους, με αποτέλεσμα ο υπότιτλος να έχει λαθάκια (σορι δουλευω μονος μου για την ωρα). Και καταληγω να ανεβαζω και δευτερο διορθωμενο υποτιτλο (πιο αργα). Οι ιστοσελιδες εδω ομως ανεβαζουν την πρωτη γρηγορη εκδοση και δε μου αρεσει αυτο, αφου σπαταλαω που σπαταλαω χρονο να το διορθωσω, να μενει η πρωτη με τα λαθη. Η μονη λυση που βρισκω ειναι η εξης: Θα βγαζω εναν και τελικο υποτιτλο στο subs4series αλλα λιγο καθυστερημενα (καπου 2-5 το μεσημερι αναλογα τον χρονο μου) και για τους βιαστικους φαν απο εδω ισως ανεβαζω και παραλληλα βιντεο με υποτιτλο και θα αφηνω εδω λινκ να το δειτε.
Αποριες κλπ στειλτε μου στο ινσταγκραμ στο αντιστοιχο username. ΦΙλια!
26
northman 01:33
Μετριότατη ταινία, που κάνει πρσπάθεια για κάτι διαφορετικό από την θεματική του Marvel Universe, αλλά αποτυγχάνει παταγωδως σε όλα τα επίπεδα. Μοιάζει με b-movie με χρυσαφένια πούπουλα και αστερόσκονη όμως και όχι φτιαγμένο με φτηνά υλικά. Ε, και; Αυτό δικαιολογεί την Κλοέ Ζάο του αξιόλογου ≪Νοmadland≫ να ξεπέσει σ' αυτό το ευτελές επίπεδο; Ελπίζω να μην κάνει το ίδιο και με το remake του ≪Νοσφεράτου≫, που απ' ότι διάβασα γυρίζει τωρα. Και κάτι για τα επίμαχα σχόλια όσων θίχτηκαν από τα περί ομοφυλοφιλίας στην αρχαία Ελλάδα (μυθολογικά και ιστορικά) : Η συζήτηση και τα σχόλια όσων εξανίστανται γίνονται περί όνου σκιάς. Όσοι διαβάζουν Ιστορία χωρίς παρωπίδες, θα γνωρίζουν ασφαλως πως ο Ιερός Λόχος των αρχαίων Θηβαίων, που κατατρόπωσε την πολεμική μηχανή των Σπαρτιατων στη μάχη των Λεύκτρων το 371 π.Χ., απαρτίζονταν, κατά τον Πλούταρχο, από 150 ζευγάρια, δηλ. 300 οπλίτες, που ήταν εραστές και ερωμένοι, καθως οι έννοιες αυτές χρησιμοποιούνταν με ελαφρως διαφορετικό τρόπο στην αρχαία Ελλάδα. Όταν τελικά κατανικήθηκαν στη μάχη της Χαιρωνειας από τους Μακεδόνες, ο Φίλιππος Β' είπε πάνω από τα πτωματά τους : ≪Να βρει καταστροφή όποιον υπονοεί ο,τιδήποτε άσεμνο γι' αυτούς τους άντρες≫. Και αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα. Λοιπόν δεν νομίζω ότι κινδυνεύει να αλλοιωθεί το ≪εθνικό μας DNA≫ από τις ιστορικά αποδεδειγμένες αναφορές περί ομοφυλοφιλίας στους αρχαίους ημων προγόνους, ούτε υπάρχει κάποια παγκόσμια συνωμοσία κατασυκοφάντησης των ≪ιερων και οσίων≫ της φυλής μας με το να επισημαίνονται ομοφυλοφιλικές τάσεις και συνήθειες σε κάποια κεφάλαια της αρχαίας μυθολογίας και ιστορίας μας. Άλλωστε τι να πουν και οι καημένοι οι Άγγλοι...
24
gr21 01:19
Μαύρη κωμωδία η υπαρξιακό δράμα; Η πρώτη ταινία του Sam Mendes ακροβατεί αναμεσά στα δυο με εξαιρετική ισορροπία και ακρίβεια. Καταγραφεί με τρόπο σχεδόν ειρωνικό, το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί ο μεσοαστικός τρόπος ζωής του Αμερικανικού Ονείρου. Η ειρωνεία αυτή είναι έκδηλη αφενός μέσω του διάσπαρτου παντού μαύρου χιούμορ, αφετέρου μέσω του τρομερού σεναρικού ευρήματος της αφήγησης της ιστορίας από τον ήδη νεκρό πρωταγωνιστή. Έξοχο μαύρο χιούμορ και απομυθοποίηση της αστικής Αμερικής και των συμβάσεών της, στην πρώτη κινηματογραφική σκηνοθεσία του καταξιωμένου Βρετανού θεατρανθρώπου Σαμ Μέντες. Πορτραίτο της μικρομεσαίας οικογένειας στην οποία επιφανειακά επικρατεί ησυχία, τάξη και ασφάλεια, στο βάθος όμως ετοιμάζεται τρικυμία. Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι μερικές φορές μπλέκονται σε ανούσια, συνήθως καθημερινά πράγματα, και ξεχνάνε ότι αυτές οι εναλλαγές ευτυχισμένων και δυστυχισμένων παραστάσεων είναι και το αληθινό νόημα της ζωής. Η ταινία, μέσα από τα προβλήματα δυο οικογενειών, γλαφυρά παρουσιάζει τη συναισθηματική φρίκη των μελών που τις απαρτίζουν. Με κωμικοτραγικές καταστάσεις, με υπαρξιακές επαναστάσεις που θα έπρεπε να είχαν γίνει (η καλυτέρα να μην υπήρχε ανάγκη να γίνουν) αρκετά χρονιά πριν, οι ήρωες της ταινίας βλέπουν τη ζωή με τα πιο σκοτεινά χρώματα.

Ο θεατής αναπόφευκτα κάνει συγκρίσεις με το δικό του τρόπο ζωής και οπωσδήποτε σοκάρετέ γιατί καθένας από εμάς βρίσκεται σε εάν ανάλογο συναισθηματικό αδιέξοδο, που ξεκινάει από έναν ανάλογο τύπο δυσλειτουργικής οικογένειας. Παρόλο που ο θεατής βρίσκεται ακόμα και μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ταινίας σε έντονη απογοήτευση, επέρχεται η κάθαρση και η λύτρωση, τόσο για τον πρωταγωνιστή, όσο και για το θεατή, όταν ο Lester μιλά από απόσταση, οντάς νεκρός και φτάνει στο ακριβές συμπέρασμα ότι η ευτυχία δεν απουσιάζει, αλλά βρίσκεται στις μικρές, χαρούμενες στιγμές, που όλοι μας βιώνουμε. Tο σενάριο θα αξιοποιήσει τον Kevin Spacy ως ήρωα προσδίδοντας του ένα μαγικό χάρισμα, να γνωρίζει την ημερομηνία του θανάτου του. Ένα στοιχείο που είναι εντελώς συμβολικό και χρεώνει στον ήρωα την απόκτηση της γνώσης της θνητής φύσης του ανθρώπου. Ένα στοιχείο που όπως υπονοεί ο σκηνοθέτης κανείς άλλος δεν κατέχει, και είναι η ουσιαστική παράμετρος όπου ρυθμίζει την στάση του ατόμου απέναντι στη ζωή. Έτσι ο Spacey, οπλισμένος με αυτή την γνώση θα πάψει να σπαταλάει τον εαυτό του στο υπάρχον σύστημα της κοινωνίας και θα απεξαρτηθεί εντελώς απ` αυτό. Οι πράξεις του, οι επιλογές του, τα θέλω του καθορίζονται αποκλειστικά από την συνείδηση του και τη λογική του ικανότητα. Είναι ο κύριος του εαυτού του και της ζωής του. Αυτό θα τον κάνει ταυτόχρονα αρεστό αλλά και αντιπαθή στο κοινό. Συμπαθή γιατί αντιμετωπίζει την ζωή με έναν γνήσιο και αυθεντικό τρόπο που είναι σύμφωνος με τα πρότυπα της ατομικής ελευθερίας. Από την άλλη ο Sam Mendes έχει εκμηδενίσει τους κοινωνικούς θεσμούς της εποχής χαρακτηρίζοντας τους επιεικώς ανίκανους να παράσχουν την οποιαδήποτε παιδεία. Έτσι και ο ήρωας του δεν διακατέχεται από αυτή, και παρ` ότι η έλλογη του ικανότητα φαίνεται στέρεα θεμελιωμένη, η βούληση του δεν δείχνει ικανή να αποτοξινωθεί από την ασυστόλως φιλήδονη φύση του πρωτόγονου ανθρώπου Έτσι τα πεπραγμένα του χαρακτηρίζονται πολλάκις από ένα επιπόλαιο ύφος, που παρά το γνήσιο του χαρακτήρα του ξενίζουν τον θεατή. Ωστόσο ο κοινωνικά απεξαρτημένος Kevin Spacey φαντάζει ως ιδανικό μέτρο για την εξερεύνηση της υπόλοιπης δέσμιας κοινωνίας.

Ο Mendes έχει την ικανότητα να βάζει στο μικροσκόπιο και να αναλύει ακόμα και τα πιο μικρά πράγματα, ακόμα κι εκείνα που θα περνάγανε από τα μάτια μας απαρατήρητα, χωρίς να τους δώσουμε σημασία. Και μέσα από αυτές τις μικρές λεπτομέρειες καταφέρνει να βρει τα πιο άσχημα και βρώμικα, αλλά ταυτόχρονα και τα πιο όμορφα πράγματα, εκείνα, που ακόμα και με έναν ιδιόμορφα αρρωστημένο τρόπο σε κάνουν να ελπίζεις, να μην τα βλέπεις όλα τόσο άσχημα, έστω κι αν η ομορφιά καμιά φορά θολώνει και δεν σε αφήνει να δεις καθαρά αυτά που μπορεί να υποβόσκουν. Η κοινωνία χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο τάξεις. Η πρώτη είναι εκείνη που έχει παραδωθεί στο σύγχρονο εποχιακό πνεύμα και αφήνει τους άλλους να την καθοδηγούν, δεν έχει προσωπικά θέλω και πάθη, δεν έχει ζωή που να εκτιμάει και να θέλει να ρουφήξει κάθε της σταγόνα και να γευτεί κάθε της στιγμή. Υπάρχει όμως κι εκείνη που έχει φιλοσοφία και πνεύμα, που δεν γίνεται θύμα του κατεστημένου, θύμα ενός συστήματος που δεν της ταιριάζει και δεν την εκφράζει. Υπάρχει εκείνη η τάξη που μπορεί ακόμα να κάνει όνειρα που δεν τροφοδοτούνται από λεφτά και υλιστικά αγαθά αλλά από ελεύθερο πνεύμα και σκέψη. Έτσι και ο κεντρικός ήρωας, περνάει από την μια τάξη στην άλλη αποφασίζοντας να μην χαραμίσει άλλο τη ζωή του. Αυτό όμως φέρνει τη συμπάθεια κάποιων που δεν υπήρχε μέχρι χθες, όπως και την αντιπάθεια κάποιων άλλων.

Η ταινία καθηλώνει με τον ρεαλισμό της, συναρπάζει με την ποίηση της και παρασύρει σε μικρές η μεγάλες προσωπικές ανατροπές. Έξοχος ο Kevin Spacy. Πάντα ήταν ένας εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός που απλά μέσω αυτής της ερμηνείας, διακρίθηκε και δικαιώθηκε. Η αλλοίωση του προσώπου του, η οδύνη και η ματαιότητα που εξωτερίκευε σε κάθε χαρακτηριστικό του, οι συναισθηματικές, ακραίες εκρήξεις του, εκείνες που ουσιαστικά οδηγούν το έργο στην κορύφωσή του, δεν μπορούν ούτε να περάσουν απαρατήρητες, ούτε να μείνουν ασχολίαστες και σίγουρα, δεν μπορούν να μην προκαλέσουν συγκίνηση όπως και τον συγκαταβατισμό μας. Να μην παραλείψουμε βέβαια ότι πλαισιώνεται από ένα πολύ αξιόλογο και χαρισματικό cast, τόσο στο νεανικό, όσο και στο ενήλικο σκέλος. Η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κοινωνικού προβληματισμού, ως υπαρξιακής κρίσης και αυτοκριτικής. Το American Beauty κάνει μια ολοφάνερη δήλωση της ασχήμιας της σύγχρονης κοινωνίας, των παρηκμασμένων θεσμών και των εκατοντάδων επακόλουθων της ανθρώπινης σαπίλας. Ωστόσο βρίσκεται εκεί για να ψιθυρίσει μια άλλη άφθαρτη ομορφιά. Εξάλλου, η αυθεντική ομορφιά υπάρχει εκεί, και προϋποθέτει "ωραίους" ανθρώπους που καλούνται να υπερπηδήσουν τα αδιέξοδα της σύγχρονης πραγματικότητας! Τιμήθηκε με 5 Όσκαρ – α΄ αντρικού ρόλου, ταινίας, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και σεναρίου. 8.5/10!!!
22
sonichaos 01:11
15
ginab 23:32
14
George x 23:02
12
anpektable 22:58
6
Aeropostale7 21:19
5
Nik83 21:01
2
Stavroula Dmd 19:46
1
konok 19:38
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box
tt7631058 T9o-bx1KMpQ English United States