Κεντρικό Μενού
Top Users

Loop +8870 Barbarella +5739
3772
3Admin
2481
4cinephile22
1544
5eirinips
1477
6gr21
1005
7kezia
999
8ginab
904
9SerialWatcher
891
10mariaross
Last Comment
-2722
konok 23:08
-2724
northman 22:43
Η ≪Φράξια Κόκκινος Στρατός≫ (RAF) υπήρξε μια οργάνωση που θέλησε να ≪εξακριβωσει≫ με τα όπλα την ορθότητα των θέσεων της, ανοίγοντας τον κύκλο της επαναστατικής βίας. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πρόλαβε να ζήσει τις ψευδαισθήσεις της, όμως δεν κατάφερε να ορθοποδήσει μετά τη σύλληψη και τον θάνατο της ιστορικής ηγεσίας της. Τα μέλη της στρατεύτηκαν στις ακραίες αντιλήψεις τους, πιστεύοντας πως θα μπορούσαν να πείσουν τους θιασωτες τους να πάρουν τα όπλα από τον κορυφαίο εχθρό, το καπιταλιστικό κράτος. Η ιδεολογική βάση όμως που έκτισαν αποδείχθηκε τόσο εύθραστη, όσο και η ίδια η ακροαριστερή τρομοκρατία στην τότε Δ. Γερμανία. Σε μόλις επτά χρόνια η πολιτική ριζοσπαστικοποίησή τους και οι βίαιες πράξεις διαμαρτυρίας τους μετατράπηκαν σε έναν ουτοπικό εφιάλτη, που σφραγίστηκε από τους - ύποπτους και αμφιλεγόμενους - θανάτους (βλ. λευκά κελιά, ≪αυτοκτονίες≫ των μελων της μέσα σ' αυτά) των Μπάαντερ, Ένσλιν, Μάϊνχοφ και των υπολοίπων, αδυνατωντας να ξορκίσουν το ≪κακό≫ μέσα από τη στρατηγική του χάους. Έχοντας ως πρότυπο τους αντάρτες πόλεων Τουπαμάρος, που δρούσαν την ίδια περίοδο στην Ουρουγουάη, βρέθηκαν από το ζενίθ στο ναδίρ μέσα σε ελάχιστο σχετικά χρονικό διάστημα. Η ταινία είναι μέτρια κατά την άποψή μου, αδυνατεί να αφήσει το στίγμα της ως μια σοβαρή προσπάθεια ανάλυσης του φαινομένου RAF, το αντιμετωπίζει επιδερμικά και χωρίς εμβάθυνση στα ιστορικά γεγονότα της περιόδου και στις αιτίες γέννησής τους, ενω υποβαθμίζει (σκόπιμα;) τις προσωπικότητε των ηγετικων μελων της οργάνωσης.
-2738
miranda_d 16:31
-2744
akijimo80 13:29
-2747
cinephile22 08:53
Πρόκειται για μια τραγική ιστορία αγάπης η οποία είναι βασισμένη στην πραγματική ιστορία της Elisabeth Wust και της Felice Schragenheim.
Η Elisabeth Wust τη δεκαετία του 90 αφηγήθηκε την ιστορία της στη δημοσιογράφο Erica Fischer η οποία στη συνέχεια έγραψε το βιβλίο Aimée & Jaguar: A Love Story, Βερολίνο 1943.
Δεν είναι σίγουρο για το πότε ακριβώς πέθανε η Felice, η αγάπη της Elisabeth (Lilly) ήταν τόσο έντονη και δυνατή που κράτησε σε όλη της τη ζωή.
Η ταινία δεν αφορά μόνο την προσωπική τους ιστορία, αλλά είναι ταυτόχρονα μια εξέγερση ενάντια στο κατεστημένο, ενάντια στις συμβάσεις και στη δύναμη των Βερολινέζων να συνεχίσουν τη ζωή τους σε αντίξοες συνθήκες.
Είναι ένα πιστευτό πορτρέτο δύο ανθρώπων που αγαπούν ο ένας τον άλλον και θέλουν να παλέψουν για αυτήν την αγάπη, σε μια δίνη όπου ο πόλεμος, το πάθος, το θάρρος, η ελευθερία και η επιθυμία συγχωνεύονται.
Ο Max Färberböck δημιούργησε ένα Βερολίνο με ρεαλιστική εμφάνιση. Σκηνικά και κοστούμια φαίνονται απόλυτα αυθεντικά και η αναπαράσταση της εποχής είναι άψογα σχεδιασμένη.
Οι δύο πρωταγωνίστριες Maria Schrader και Juliane Köhler είναι απλά υπέροχες και δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας
-2749
gr21 03:26
Πολύ καλή ταινία και απολυτά επιτυχημένο ριμέικ ταινίας τρόμου. Αυτή είναι η 12η ταινία του franchise του Friday the 13th. Η ταινία παίζει στο επίπεδο, στην σεναριακή δομή και στην ατμόσφαιρα των τεσσάρων πρώτων ταινιών, αλλά και του Texas Chainsaw Massacre. Καλή η ατμόσφαιρα, πολλά τα jumpscares, έξυπνα φλασάκια φόνου και συμπαθητικό καστ που το απαρτίζει. Ο Τζέισον είναι όπως τον γνωρίζαμε: ανεγκέφαλος και δολοφονικός όσο δεν παίρνει. Διατηρεί κι αυτή τη φαντασματική του υπόσταση (ευτυχώς δεν έχουμε εκλογίκευση της ταυτότητας του) και αυτό απομακρύνει το έργο από κάθε φασίζουσα νοηματική. Μεγάλο πλεονέκτημα της ταινίας, σε σχέση με τις υπόλοιπες, είναι πως εδώ δεν υπήρχε κάποιο προκατασκευασμένο σενάριο στο οποίο έπρεπε να βαδίσει η ταινία, καθώς δε γινόταν να δούμε στο ρολό του κυρίως δολοφόνου την Παμελα Βορχις!! Έτσι έφτιαξαν μια, ουσιαστικά, νέα ταινία με ανεξάρτητο σενάριο και πλοκή(παρεμπιπτόντως θα μπορούσε να ήταν και sequel της αρχικής ταινίας). Αυτό ήταν το μεγάλο πλεονέκτημα του παραγωγού και η ταινία θεωρείται απολυτά επιτυχημένη. Το splatter ως είδος δεν μπορεί να κάνει πια τίποτα καινοτομικό. Η ταινία επιχειρεί να κάνει ένα reboot στον μύθο του Jason. Βλέπουμε ένα Jason λίγο πιο "εξελιγμένο" από τον "σφάζω με την ματσέτα" των 80's, που όμως δεν χάνει σε τίποτα από την γοητεία του απέθαντου τέρατος που αγάπησαν οι fan της σειράς franchise. 6.5/10!!!
-2750
gr21 03:14
Αστυνομικό θρίλερ το οποίο κόβει την ανάσα, αιφνιδιάζοντας με τη σεναριακή του ανατροπή. Δραματουργικό "κέντημα" και σκηνοθετική βιρτουοζιτέ που συνδυάζονται σε έναν πολυεπίπεδο, φιλοσοφικό, πολιτικό και κινηματογραφικό σχόλιο πάνω στη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία. Μια ταινία μπορεί καθ' όλη την διάρκεια της να «παίζει» με την λογική μας, να υποβάλλει τους θεατές σε μια παρανοϊκή κατάσταση στην οποία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, και παράλληλα να μετατρέπεται σε ένα καθηλωτικό όσο και συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ-γρύφο, που όσο ανοιχτό και αν είναι στο φινάλε του δεν αποφεύγει πριν από αυτό να μας εκφράσει τις προθέσεις των χαρακτήρων του. Κάνει το απόκοσμο και το παράξενο να μοιάζει απίστευτα γοητευτικό, μεταμορφώνει αστραπιαία το όνειρο σε εφιάλτη και κινείται με δεξιοτεχνία από την παραμορφωμένη πραγματικότητα του εξπρεσιονισμού, στην αισθητική ενός φιλμ νουάρ της δεκαετίας του `50 και στο σασπένς μιας δημιουργίας του Χίτσκοκ. Ο Leonardo DiCaprio, αρέσει δεν αρέσει σε μερικούς, έχει αποδείξει ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του. Αυτό κάνει για μια ακόμη φορά και σε αυτή την ταινία, παραθέτοντας μια έντονη και φορτισμένη συναισθηματικά ερμηνεία, σε ένα είδος, που δεν έχουμε συνηθίσει αλλά χαιρόμαστε να τον βλέπουμε. Όμως εξαιρετικά δυνατή είναι στο πλάι του, τόσο η παρουσία του Ben Kingsley όσο και του Mark Ruffalo, εκπλήσσοντάς με ευχάριστα όσον αφορά τον δεύτερο.

Οι σκληροτράχηλοι και συνάμα μοναχικοί αστυνομικοί (;) περιπλανώνται στον εσωτερικό τους κόσμο και παγιδεύονται ανάμεσα σε παραισθήσεις, εφιαλτές, ηθικά διλήμματα και σκηνές μυστηρίου. Οι πληγές της μεταπολεμικής Αμερικής είναι ακόμη ανοιχτές δημιουργώντας τις ψυχώσεις τους και οδηγώντας τους σε έναν κόσμο ανασφαλή, απειλητικό, παρανοϊκό (δεν διαφέρει και πολύ από το σήμερα), και γεμάτο συμπτώσεις, όπου το μυαλό συνεχώς ελεγχέται και το συναίσθημα εγκλωβίζεται στην αγωνία. Τι είναι αλήθεια και τι ψέμα; Ποια είναι τα όρια της καλοσύνης από την κακία; Έντονος φόβος, υποψίες, συνομωσίες πίσω από καλά κλειστές πόρτες, παραφροσύνη, πλάνη, ψυχοπάθεια, συγκεχυμένες αναμνήσεις, μειωμένες άμυνες και πάνω από όλα τύψεις. Άνθρωποι-φαντάσματα που καθοδηγούνται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και μια υποβόσκουσα βιαιότητα ερμητικά «φυλακισμένη» στις επιταγές και τους κανονισμούς της «πολιτισμένης» κοινωνίας που δεν καταργεί ωστόσο την επιθυμία, πάνω σε μια έκρηξη θυμού, αν χρειαστεί, ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου. Χαρακτήρες που αλλάζουν προσωπείο γιατί δεν αντέχουν την τραγική πραγματικότητα, δέσμιοι ενός μικρόκοσμου που τους κρατά με την δική τους συγκατάθεση, από τον τρομακτικό, καινούριο έξω κόσμο. Υπάρχει η ανάγκη να ξεφύγουν, ο φόβος όμως τους μετατρέπει σε παθητικά, άβουλα πιόνια. Οι ισχυροί ελέγχουν και υποκινούν τους αδύναμους, τους ψυχικά τραυματισμένους ή μήπως τελικά τους βοηθούν να κατανοησόυν τα νέα δεδομένα; Παράνοια που μεταφράζεται σε πόνο και απώλεια αγαπημένων, ψυχαναλυτικές θεωρίες που αγγίζουν τα όρια της τρέλας και της υπερβολής και το σινεμά ως ο αποδέκτης που... κάθεται στον καναπέ του ψυχιάτρου.

Ψύχραιμος χειρισμός της πλοκής, αποφυγή λαϊκίστικων τρικ και κομψό τέλος που αφήνει τα απαραίτητα ερωτήματα. Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα τόσο σκοτεινή όσο χρειάζεται για να γίνει η ιστορία του πιστευτή, έχει μια άρτια αφήγηση κι ένα καταπληκτικό καστ. Ο Scorsese σε αυτή του την ταινία φαίνεται πως χρησιμοποιεί κάποιες από τις επιρροές του. Με λεπτομερή πλοκή, άψογη φωτογραφία, εντυπωσιακά σκηνικά, πεσιμιστική, μουντή ατμόσφαιρα, έχοντας ως κεντρικούς χαρακτήρες δύο πράκτορες που προσπαθούν να βρουν απαντήσεις σε μια μυστηριώδη, δραματική κατάσταση, και με την φύση να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, δανείζεται στοιχεία από τα φιλμ νουάρ του `50. Ο χρόνος μοιάζει σαν να μην υπαρχει, χάνεται κάπου μέσα στην σφοδρή καταιγίδα, ενώ η ομίχλη, η θάλασσα, το σκοτάδι, τα τρωκτικά και τα δηλητηριώδη φυτά κάνουν το κίνδυνο να κρύβεται παντού και την απειλή να ακολουθεί σε κάθε βήμα, σε κάθε τρίξιμο. Οι σκιάσεις του φωτός, τα ζουμ στις «αρρωστημένες» εκφράσεις των προσωπών, δημιουργούν μια εφιαλτική κατάσταση που προκαλλεί φόβο έστω και στην παροχημένη ασφάλεια του σπιτιού μας. Οι εξπρεσιονιστικές εικόνες ζαλίζουν και διαστρεβλώνουν ακόμη περισσότερο την (όποια) πραγματικότητα, με τα παράξενα επιβλητικά κτίρια να «στοιχειώνουν» την ψυχή μας και να υμνούν την μαγεία του περίεργου. Όλα θυμίζουν άσχημο όνειρο και η γραμμή ανάμεσα στην παραίσθηση και την αλήθεια, μοιάζει από λεπτό σε λεπτό, να γίνεται όλο και πιο λεπτή. Η αγωνία, το σασπένς και οι σεναριακές ανατροπές θυμίζουν κάτι από την αίγλη των φιλμ του Χίτσκοκ. 10/10!!!
-2751
civsag 02:41
-2759
northman 22:57
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box
tt0280609 2015/tt0280609.mp4 B1nvbNN-XAU 6.8 53322