Κεντρικό Μενού
Last Comment
22
Rosetta 17:25
Μεγάλωσα με αυτήν τη σειρά όταν παιζόταν τα μεσημέρια στην κρατική.
Στη νέα συνταγή έχουν εμφανώς προστεθεί τα γραφικά και το χιούμορ των καρτούν της εποχής όμως οι αγαπημένοι μας χαρακτήρες εξακολουθούν να αποτελούν ένα μοναδικό μείγμα τόσο γνώριμο και φρέσκο! Ευτυχώς από όσο θυμάμαι οι φωνές στη μεταγλώττιση είναι ίδιες με τότε.
Η σειρά ακολουθεί την Πέννυ, την μεγάλη κόρη της οικογένειας Proud στην πρώιμη εφηβεία της. Θεωρώ έχοντας δει άπειρα παιδικά του χθες και αρκετά του σήμερα ότι χωρίς να γίνεται γραφική , κουραστική ή υπερβολικά "ουάου" για το τίποτα προσεγγίζει τα σύγχρονα θέματα ζωής όπως αυτά γίνονται αντιληπτά από τους εφήβους και τα προσεγγίζει με ένα χιούμορ φρέσκο αλλά και έναν σεβασμό , μια ευγενική και ανθρωπιστική πλευρά. Δεν αλλάζουν μόνο οι ζωές της Πέννυ και των φίλων της αλλά και ο κόσμος μαζί τους μάλιστα εκείνος αλλάζει ραγδαία και τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με αυτή τη διττή αλλαγή. Αποτελώντας μια παρέα που μόνο "τέλεια" δεν είναι γνωρίζουν κάθε μέρα τον κόσμο, τους εαυτούς τους, μαθαίνουν από τους γονείς τους αλλά και οι γονείς τους είναι εκεί δίπλα τους να μαθαίνουν και αυτοί μέσα από τα παιδιά τους. Νεανικό, βγαλμένο τόσο από την πραγματικότητά όσο και από ιδεαλιστικές αντιλήψεις συνάμα με την κλασική συνταγή της αγαπημένης αυτής οικογένειας θεωρώ ότι είναι μια όμορφη πρόταση τόσο για νέο κοινό όσο και για εμάς τους σύντομα 25,27,30+ .
The Proud Family: Louder and Prouder / Οικογένεια Πράουντ: Δυνατά και Περήφανα (2022)
18
gr21 16:01
Δραμεντί χαμηλών τόνων που αποδίδει με μεγάλη τρυφερότητα τις σχέσεις από την αναγκαστική συμβίωση στο τραίνο. Γλυκόπικρο και ανθρώπινο, το φιλμ αναπαριστά ένα σύμπαν όπου τα βλέμματα, οι χειρονομίες και οι συζητήσεις είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές. Ο Κουοσμάνεν αντιπαραθέτει μέσα από ένα αλησμόνητο ταξίδι το εφήμερο και το τυχαίο της ανθρώπινης ύπαρξης, την έκπληξη της περιπέτειας με την "ασφάλεια" των μνημείων του παρελθόντος, καλώντας τους ήρωες του (πολύ καλές ερμηνείες του διδύμου) να αφεθούν στις ανεξερεύνητες πιθανότητες, να αδράξουν τη στιγμή πριν χαθούν και αυτοί στο πέρασμα του χρόνου. Η φοιτήτρια αρχαιολογίας, θα δοκιμάσει τις αντοχές της σε μια αναγκαστική και άκρως δυσάρεστη συγκατοίκηση, θα αναθεωρήσει βεβαιότητες και επιφυλάξεις, θα αναμετρηθεί με τον εαυτό της και θα βγει λυτρωμένη μέσα από μια θορυβώδη αμαξοστοιχία-καθαρτήριο. Ο μεταλλωρύχος είναι ένας ανώριμος, άξεστος, χωρίς καλλιτεχνικές ευαισθησίες, ωμός, ακατέργαστος και αντικοινωνικός τύπος, ψευτομαγκάκος, πίνει σαν να μην υπάρχει αύριο, με μυαλό και συμπεριφορά εφήβου, αλλά και καρδιά (και αυτό εδώ θα μετρήσει πολύ) μικρού παιδιού. Έτσι, δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες ξεκινούν ένα ταξίδι σχεδόν δύο χιλιάδων χιλιομέτρων για εντελώς διαφορετικούς λόγους, μέσα στο παγωμένο τοπίο που τελικά θα ζεστάνουν με την ανοικτή τους καρδιά. Αυτοί οι δύο άνθρωποι αρχικά θα τσακωθούν, μετά θα νιώσουν την ανάγκη της επαφής, της δέσμευσης, αλλά έχουν και οι δύο την ανάγκη της ξεγνοιασιάς, του φλερτ, της επούλωσης εσωτερικών τραυμάτων, της απόδρασης από μια πραγματικότητα ασφυκτική όπως και το κουπέ του τρένου.

Οι φαινομενικά αταίριαστοι ήρωες θα προσεγγίσουν ο ένας τον άλλον λόγω μιας συναισθηματικής ανάγκης που ωριμάζει όσο το τρένο πλησιάζει προς τον προορισμό του, όσο οι προσωπικές απώλειες, οι ανασφάλειες και οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες του καθενός κάπου συναντιούνται ή αλληλοκαλύπτονται. Το φιλμ εξελίσσεται με αμήχανο αλλά σταθερό βηματισμό σε ένα χρονικό πλαίσιο μη καθορισμένο: αρχικά νομίζεις ότι είναι τέλος 80s με γουόκμαν και βιντεοκάμερες, μια κουβέντα για τον "Τιτανικό" σε πάει στα τέλη 90s. Μικρή σημασία όμως έχει αυτό, τα αδιέξοδα των ηρώων είναι μάλλον διαχρονικά και αφορούν πολλούς περισσότερους. Ο σκηνοθέτης ποντάρει σε πινελιές σουρεαλισμού και καταφέρνει ταυτόχρονα διατηρώντας απόλυτα τις ισορροπίες να πλάσει χαρακτήρες με ανθρωπιά και με σεναριακή σάρκα και οστά. Φέρνει σε αντιπαράθεση το αιώνιο με το καθημερινό, το ιστορικά σπουδαίο με το κοινότοπα ανθρώπινο, αναδεικνύει την αξία της στιγμής και αναδύει στην επιφάνεια απωθημένα –από ανασφάλεια, αλλοτρίωση ή κοινωνική προκατάληψη– πάθη. Έτσι, φτιάχνει μια μοναχική περιπετειώδη διαδρομή γεμάτη ανατροπές και μπόλικη μελαγχολία αλλά και αναπάντεχων στιγμών ευθυμίας, μιας ιστορίας βλεμμάτων και αδέξιων διαλόγων που διαπερνά τη σκοτεινή επιφάνεια δύο εξίσου μοναχικών ψυχών, με πληγωμένες καρδιές, ανασφάλειες που εξουθενώνουν και την ανάγκη για μια βαθιά ανάσα καθαρού αέρα, έστω και παγωμένου. Το αρνητικό είναι ότι απουσιάζει μια κάποια σεναριακή και αισθητική κορύφωση, αλλά η σκηνοθετική αισθητική του είναι μαγευτική, αν και χαμηλότονα αργόσυρτη. 7/10!!!
Βαγόνι αριθμός 6 / Hytti nro 6 / Compartment Number 6 (2021)
2
jethro 12:29
Τι να πρωτοπείς για αυτή την ταινιάρα; “Το Εξπρές του Μεσονυχτίου” είναι μια ταινία σταθμός που σίγουρα όλοι έχουμε δει. Πρόκειται για την συγκλονιστική ιστορία του Billy Hayes, ενός νεαρού φοιτητή που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη ως τουρίστας. Η τουρκική αστυνομία βρίσκει στην κατοχή του ναρκωτικά, τον συλλαμβάνει και τον καταδικάζει σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση. Μέσα στην φυλακή βιώνει πολύ σκληρά πράγματα, βιασμό, ξύλο και απομόνωση.
Ο τίτλος της ταινίας, είναι βγαλμένος από μία έκφραση που χρησιμοποιούσαν στη φυλακή για την απόπειρα απόδρασης, κάτι που ο Billy, προσπαθεί πολλές φορές, χωρίς όμως αποτέλεσμα, και έτσι τα βασανιστήρια του δεν έχουν τέλος. Από τα σπουδαιότερα στοιχεία της ταινίας είναι το soundtrack της, το οποίο κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης πρωτότυπης μουσικής επένδυσης το 1979. Αν υπάρχει κάποιος που δεν την έχει δει, αξίζει να το κάνει σίγουρα.
Το Εξπρές Του Μεσονυχτίου - Midnight Express (1978)
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box
tt1431045 2015/tt1431045.mp4 Xithigfg7dA 8.0 862800
Πάνω