Κεντρικό Μενού
Top Users

Loop +8912 Barbarella +5342
3513
3Admin
2359
4cinephile22
1523
5eirinips
1006
6gr21
1006
7kezia
913
8SerialWatcher
892
9mariaross
852
10(Aμβροσιος)
Last Comment
-6440
tainiomaniaiwn 04:12
-6445
gr21 00:39
Συγκλονιστική η τρίτη και τελευταία συνέχεια και ένα ανεπανάληπτο και μαγικό ταξίδι που μας συντρόφευσε 3 απανωτές χρονιές φτάνει στο τέλος, μ' ένα αριστουργηματικό κι επικό φινάλε που μας το φύλασσαν για το τέλος. Άνθρωποι, νάνοι και ξωτικά πολεμούν μεταξύ τους γύρω από το μυθικό θησαυρό, ενώ οι Μπίλμπο και Γκάνταλφ προσπαθούν να τους ενώσουν ενάντια στα παντοδύναμα Ορκ που τους επιτίθενται. Η εποποιία της Μέσης Γης φτάνει στο τέλος της με μια γιγαντιαία μάχη, μια αλληγορία πάνω στην απατηλή γοητεία της εξουσίας και έναν ελαφρώς αμήχανο αποχαιρετισμό στο σινεμά του κλασικού υπερθεάματος. Κάνει το τελευταίο σινε-κεφάλαιο του «Χόμπιτ» το χρονικό ενός σκληρού κι αδυσώπητου πολέμου, ο οποίος είναι έτοιμος να ξεκινήσει με τους οχυρωμένους στις σπηλιές του Μοναχικού Βουνού νάνους από τη μια μεριά και τη συμμαχία ξωτικών και ανθρώπων από την άλλη. Το διακύβευμα είναι ο αμύθητος θησαυρός του Νοσφιστή και η πανίσχυρη Ιερή Πέτρα, πλούτη τα οποία ο Θόριν αρνείται να μοιραστεί με οποιονδήποτε άλλον. Η παρέμβαση των Μπίλμπο και Γκάνταλφ, όμως, όπως και η επίθεση μιας ατέλειωτης στρατιάς από Ορκ, θα αλλάξουν τα δεδομένα, με τον Τζάκσον να ενορχηστρώνει ακόμα μια πολεμική χορογραφία επικών διαστάσεων, φαντασμαγορική μεν, ελάχιστα πρωτότυπη (μετά από εκείνες στο Φαράγγι του Χελμ και στη Μίνας Τίριθ) δε.

Με γέμιζε από την αρχή ως το τέλος. Είχε ακατάπαυστη φλυαρία σε πολλά σημεία, αλλά δε με χάλασε καθόλου, μπήκε κατευθείαν στο ψητό, διατήρησε το επιτυχημένο πρωταγωνιστικό καστ, την άρτια παραγωγή και τη διαπιστωμένη αφηγηματική του άνεση, η οποία μας χάρισε εντυπωσιακότατα set pieces και θεαματικές σκηνές δεξιοτεχνικού παράλληλου μοντάζ. Απίστευτα εφέ, η σκηνοθεσία μαγική, ασύλληπτη περιπέτεια, σενάριο πετυχημένο, φοβερά γραφικά, ασταμάτητη κι ατελείωτη δράση. Έχει διαφοροποιηθεί από το βιβλίο αλλά και πάλι είναι υπερθέαμα. Τα τελευταία 40 λεπτά είναι συγκλονιστικά και απρόβλεπτα. Οι σκηνές της μάχης των 5 στρατών, είναι και η αποκορύφωση του σασπένς και της πώρωσης. Θεαματικά, εντυπωσιακά στο έπακρο πλάνα (αλίμονο! )- με λίγα λόγια δεν ξέρεις από που θα σου έρθει και συνεχίζεις να παρακολουθείς εκστασιασμένος. Ο σκηνοθέτης για ακόμη μια φορά αποδεικνύει πως το κατέχει το θέμα του να στήνει και να σκηνοθετεί επικές μάχες! Δυνατά σημεία παραμένουν για ακόμη μια φορά η καταπληκτική σκηνογραφία που σε ταξιδεύει αμέσως σε εκείνη την εποχή. Οι ερμηνείες των Martin Freeman (Bilbo), Richard Armitage (Thorin) καθηλωτικές και η σκηνή με τους Γκάνταλφ, Γκαλάντριελ, Σάρουμαν, Έλρον να μάχονται τους Νάσγκουλ ίσως η καλύτερη της ταινίας!

Το απολαυστικό, τρισδιάστατο θέαμα δεν λείπει από την «Μάχη των Πέντε Στρατών», το δυνατότερο σημείο των οποίων αποδεικνύεται το σκάλωμα η πώρωση για το χρυσό που καταλαμβάνει τον αρχηγό των νάνων Θόριν, πραγματικό πρωταγωνιστή αυτού του επιλόγου. Είναι ο πλέον ζωντανός και σύνθετος χαρακτήρας ολόκληρης της τριλογίας, ο οποίος φυτεύει (διά χειρός Τζάκσον) τη βασική προβληματική του «Άρχοντα», μια πικρή αλληγορία πάνω στη γοητεία και την τρέλα της εξουσίας. Έτσι οι δύο τριλογίες δένουν αρμονικά στην κοινή κινηματογραφική μυθολογία της Μέσης Γης, μια από τις συναρπαστικότερες στην ιστορία του χολιγουντιανού σινεμά. Eντυπωσιακές σκηνές μάχης ιδιαίτερα στο σημείο όπου συγκεντρώνονται όλοι οι στρατοί καταλαβαίνουμε ότι η δράση δεν θα έχει σταματημό.. Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από την ταινία , αυτό που ξεχώρισε ήταν η προβολή και άλλων πολιτισμών της Μέσης Γης όπως ξωτικά νάνοι ακόμη και τα Όρκ που στην προηγούμενη τριλογία δεν είχαν προβληθεί τόσο πολύ. Σίγουρα διακρίνεται η αναμενόμενη επανάληψη στοιχείων αυτού του κόσμου -πράγμα λογικό διότι πόσα (ακόμη) να αλλάξει ο Jackson! Πέρα από τα 17 Όσκαρ και τα εισπρακτικά ρεκόρ του, ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» είναι αναμφίβολα η (τριπλή) ταινία που άλλαξε τα χολιγουντιανά στάνταρντ του υπερθεάματος για τον 21ο αιώνα, ανανεώνοντας ταυτόχρονα με απόλυτη κομψότητα την επική περιπέτεια φαντασίας. Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα, όλη την τριλογία. Δε νομίζω ότι θα ξαναγίνει ποτέ ξανά μια κινηματογραφική απόδοση αυτού του επιπέδου! Ένα ακόμα μαγικό, ανεπανάληπτο κι ονειρικό παραμύθι έλαβε τέλος. Αν είσαι φαν σίγουρα θα πορωθείς! 10/10!!! Ανεπανάληπτη, ένα διαμάντι της 7ης Τέχνης!!

Παρατηρήσεις-Υποσημειώσεις-Αρνητικά στιγμιότυπα που της βάζω τελείως εκτός πλαισίου και τυχαία, γιατί δε θα μου χαλάσει την συνολική εικόνα της μαγείας και της καθήλωσης ενός παραμυθιού: Έχω κάποιες απορίες που αφορούν τη μάχη: 1) Όλος αυτός ο τεράστιος στρατός του Θραντούιλ πού πήγε; Τι δηλαδή, σφαγιάστηκαν όλοι; 2)Τελικά πώς νίκησαν; Διότι, όταν έφτασε ο δεύτερος στρατός των Όρκ υποτίθεται ότι όλα είχαν χαθεί. Νίκησαν δηλαδή μόνο με τους αετούς και τον Beorn; Εντάξει, και στην Επιστροφή του βασιλιά οι αετοί παίζουν σημαντικό ρόλο αλλά τα "φαντάσματα" ήταν που "καθάρισαν τη μπουγάδα". Οι χιλιάδες νάνοι δεν κατάφεραν να αμυνθούν, και μόλις βγήκαν οι 10 με τον Θοριν, σάρωσαν... Το πετράδι δεν καταλάβαμε ποτέ ποιος το πήρε. Ούτε τι απέγινε με το βουνό και τους Λιμνανθρωπους. Και αυτό που με ενοχλούσε και στις δυο τριλογίες, είναι ότι σου δημιουργούσε πάντα την εντύπωση ότι ο αντίπαλος στρατός είναι ανίκητος, τον έβλεπες επί ώρα να σαρώνει και να προελαύνει, και μετά εμφανιζόταν ο από μηχανής θεός (δέντρα, οι πολεμιστές φαντάσματα, οι Αετοί, κλπ) και σε ένα λεπτό, και σε 5-6 πλάνα, καταρρίπτεται αυτό που έχει χτιστεί επί ώρα, και ο στρατός ισοπεδώνεται με περισσή ευκολία και συνοπτικές διαδικασίες. Μου άφησε μία γλυκόπικρη γεύση. Δεν έμεινα ικανοποιημένος από το τελευταίο μισάωρο, θεωρώ ότι είχε εντελώς λάθος δοσμένη τη μεγάλη μάχη και ότι προσπαθούσε να καλύψει αυτό το σφάλμα με εντυπωσιακές σκηνές επικεντρωμένες στους χαρακτήρες. Περιμέναμε ας πούμε να δούμε έναν δεύτερο στρατό από Ορκ να καταφτάνει και τελικά δεν τον είδαμε ποτέ. Επίσης, οπτικά, όπως μεταφέρεται στον θεατή, η μάχη δείχνει πολύ μικρότερη σε κλίμακα και αριθμούς απ' ότι υποτίθεται πως είναι. Νομίζω πως και οι αναφορές στους χαρακτήρες ήταν βασικά επιφανειακές, δεν προχώρησε σε βάθος σε αυτούς και σε ότι πίστευαν ή πρέσβευαν. Επίσης, σας ήρθε ποτέ να γελάσετε σε σκηνές που κανονικά δεν θα έπρεπε; Με το αγόρι που έκανε το τόξο; Την πανοπλία του Θόριν που φαινόταν να την αγόρασαν από τα Jumbo; smile Την σκηνή που ο Θόριν μιλούσε με τον Bard από ένα "παράθυρο" ανάμεσα στις πέτρες τις πύλης; Μήπως τα αστεία σε όλες τις σκηνές με το τσιράκι του άρχοντα των Ανθρώπων απευθύνονταν σε 10άχρονα; Επιπλέον ανύπαρκτοι έρωτες μεταξύ ξωτικών και ναι νάνων, ανύπαρκτα περιστατικά και μακροσκελείς σκηνές για επουσιώδη συμβάντα, νάνοι που ιππεύουν γουρούνια και τραγιά, είναι μόνο λίγα από τα τεχνάσματα που χρησιμοποίησε ο σκηνοθέτης για να φουσκώσει χρονικά το αποτέλεσμα, ενώ τέλος και κάποιες σκηνές (π.χ οι δυνάμεις του Λέγκολας, με αποκορύφωμα την σκηνή με τον ιπτάμενες ικανότητές του) ήταν υπερβολικά ψεύτικες. Ήταν πολλές οι περιττές και γελοίες σκηνές κι συγχρόνως ελάχιστες και αδικημένα κακές οι σκηνές με τον δράκο. Τα όποια μικρά "ατοπήματα" παραβλέπονται κι έχουν μικρή σημασία, αλλά τα αναφέρω, μήπως ταυτιστεί κάποιος με τα μικρά ασήμαντα συμβάντα που εντόπισα και μοιράζομαι μαζί σας.
-6456
gr21 23:07
Στα θετικά: Μου άρεσε το γεγονός ότι γυρίστηκε στο Τσερνόμπιλ εκεί που έγινε η πυρηνική έκρηξη, στους αντιδραστήρες και στην πόλη-φάντασμα, με όλο αυτό απόκοσμο και φρικιαστικό τοπίο, ένα μέρος εγκαταλελειμμένο και ακριβώς όπως οι άνθρωποι τα παράτησαν κι έφυγαν άρον-άρον, όπως έχω ακούσει και σε ντοκιμαντέρ. Μία αθώα απορία έχω μόνο, όντως έχει ακόμα μεγάλα ποσοστά ραδιενέργειας στον αέρα εκεί και είναι επικίνδυνο να το αναπνεύσεις ή απλά το έχουν βάλει κι εντάξει στο σενάριο για να κάνουν περισσότερη αίσθηση και να το κάνει πιο ενδιαφέρον, γιατί ξέρω ότι πάει πολύς κόσμος από κοντά για να παρακολουθήσει το πυρηνικό δυστύχημα, αλλά να μου πεις αν ήταν επικίνδυνο θα τους επέτρεπαν να κάνουν γυρίσματα εκεί πέρα; Τέλος πάντων. Κατά τα άλλα για να επιστρέψουμε στα καθ' ημάς και στην ιστορία του έργου, πολύ ωραία ατμοσφαιρικά σκοτεινά πλάνα, σε κρατάει σε εγρήγορση και στη τσίτα, μία πλοκή που κλιμακώνεται κι αποκτά ενδιαφέρον σταδιακά, πέφτει μπόλικο πέπλο μυστηρίου πάνω από την περιοχή, όπου παράξενα κι απίστευτα συμβάντα λαμβάνουν χώρα, έχει έντονη την αίσθηση του τρόμου και σκιάζεσαι σε αρκετές σκηνές, αρκετά κλειστοφοβικό σε μερικά πλάνα, η ροή είναι πολύ δυνατή, η εξέλιξη γρήγορη, η σκηνοθεσία τέλεια. Οι πρωταγωνιστές, άγνωστοι σαν ηθοποιοί, μας μετέφεραν τον τρόμο, την απόγνωση και την αγωνία τους, υποδύθηκαν τέλεια τους ρόλους τους και σε πείθουν σε μεγάλο βαθμό. Στα αρνητικά: Δε μου άρεσε το τρεμόπαιγμα της κάμερας, το πέρα-δώθε, το πάνω-κάτω, σα να ήταν ο εικονολήπτης και συμμετείχε στην όλη υπόθεση κι απλά το τράβαγε από δικιά του κάμερα, όπως τράβαγαν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τα θλιβερά αξιοθέατα, δεν διευκρινίζει τι ήταν αυτά τα περίεργα αιμοβόρα θηρία που κυνήγαγαν και έκαναν ότι έκαναν, λίγο που τους έδειξε πιο μαζικά στο τέλος σαν τέρατα που τρώνε ανθρώπινη σάρκα, σαν ζόμπι, δηλαδή, εξήγησε λίγο ότι ήταν ασθενείς που απέδρασαν και είχαν εκτεθεί στη ραδιενέργεια, αλλά τίποτα παραπάνω, το άφησε μετέωρο να αιωρείται, χωρίς να δώσει μία πειστική εξήγηση και να μας αναλύσει το ζήτημα, μας άφησε να βγάλουμε μόνοι μας τα δικά μας συμπεράσματα και να βρούμε τι ήθελε να μας πει ο σεναριογράφος, τι σκεφτόταν. Είχε κάποια σεναριακά φάουλ και κενά, αναμενόμενο σε πολλά σημεία, το τέλος με ξάφνιασε και έκλεισε καλαίσθητα κι όπως αξίζει σε μία γνήσια ταινία τρόμου, αλλά ήθελα περισσότερες δευκρινίσεις σε βασικά θέματα της πλοκής για να μην σε αφήνει με την απορία να αναρωτιέσαι γιατί οδηγήθηκαν εκεί τα πράγματα. Εντάξει, στο σύνολό της είναι ικανοποιητική, παρακολουθείται άνετα, έχει μερικές αιφνίδιες σκηνές που σε τρομάζουν, έχει συνετή διάρκεια και την προτείνω ανεπιφύλακτα. 6/10!!!
-6460
Barbarella 22:03
-6463
partakias16 21:42
-6464
bilarm 21:39
-6468
UuPerfectLoveuU 20:01
-6469
mariagklava 19:17
-6474
gr21 16:35
Στο δεύτερο μέρος η ιστορία διαδραματίζεται στη Μέση Γη, εξήντα χρόνια πριν από τα γεγονότα της τριλογίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και μέρη της ταινίας έχουν βασιστεί από τα παραρτήματα του μυθιστορήματος Η Επιστροφή του Βασιλιά. Ο μάγος Γκάνταλφ ο Γκρίζος ερευνά ένα όλο και αυξανόμενο κακό στο Ντολ Γκούλντουρ ενώ ο Μπίλμπο Μπάγκινς συνεχίζει την αναζήτησή του μαζί με τους δεκατρείς Νάνους, αρχηγός των οποίων είναι ο Θόριν Δρύασπης διασχίζοντας το Δάσος του Μεγάλου Φόβου, που σκοπό έχουν να διεκδικήσουν το Βουνό της Μοναξιάς από το δράκο Νοσφιστή, ενώ ο Γκάλνταφ φεύγει για μια επείγουσα αποστολή στον Νότο. Η δράση επιταχύνεται και το τρισδιάστατο θέαμα γιγαντώνεται σε ένα σίκουελ που προετοιμάζει δεξιοτεχνικά τη φαντασμαγορική έξοδο από το μαγικό κινηματογραφικό σύμπαν του Τόλκιν. Δανείζονται υλικό εκτός «Χόμπιτ», αλλά πάντα από τη μυθολογία της Μέσης Γης και μ' αυτό τον τρόπο μαθαίνουμε για μια παλιά συνάντηση του Γκάλνταφ με τον αρχηγό των νάνων Θόριν και γρήγορα επιστρέφουμε στην ομάδα η οποία στην προηγούμενη ταινία άφησε πίσω της τα Βουνά της Καταχνιάς και συνεχίζει, με τα ορκ στο κατόπι της, την πορεία προς το Μοναχικό Βουνό. Αν ο Τζάκσον θυσίασε πολύ χρόνο στο «Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι» για να μας συστήσει το έμψυχο υλικό του, εδώ παίρνει το περιπετειώδες αίμα του πίσω, στήνοντας μια σειρά από θεαματικά set pieces, το ένα εντυπωσιακότερο­ από το άλλο. Τις αράχνες του Δάσους του Μεγάλου Φόβου διαδέχονται η απόδραση με τα βαρέλια από το βασίλειο των ξωτικών και το ξύπνημα του Νοσφιστή, ενώ ο Γκρίζος Μάγος δίνει τη δική του θανάσιμη μάχη με τον Νεκρομάντη. Το παράλληλο μοντάζ διατηρεί την ένταση στο κόκκινο (υπάρχει ταυτόχρονη δράση στο Μοναχικό Βουνό, στη Λιμνούπολη και στο κάστρο της Ντολ Γκούλντουρ), η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι γι’ ακόμη μία φορά ασυναγώνιστη και το 3D αντάξιο ενός απολαυστικού χολιγουντιανού υπερθεάματος. Οι σκηνές μέσα στο Έρεμπορ με το Δράκο είναι απίστευτες. Η Λιμνούπολη φοβερό σκηνικό. Υπάρχει κορύφωση της δράσης. Υπάρχει καλή σύνδεση με τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών και τον Σάουρον

Με την... κεκτημένη ταχύτητα της πρώτης ταινίας, το φανταστικό ταξίδι των ηρώων στον εντυπωσιακό κόσμο του Πίτερ Τζάκσον συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Χορταστικό και θεϊκό αριστούργημα, μοναδική και μαγική περιπέτεια, επική και ονειρική δράση, μπόλικο χιούμορ, απίθανα νέα μέρη, μυστηριώδης πλοκή που ξετυλίγεται σταδιακά, φανταστική μουσική, ασυναγώνιστη κι άρτια σκηνοθεσία, απίθανα οπτικά εφέ, τρομερά γραφικά, άψογα σκηνικά, άρτιο μοντάζ και μακιγιάζ, τρομερά κοστούμια, συναγωνίζεται αφάνταστα την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Το τέλος είναι συνταρακτικό, παρότι απότομο κι αυτό δεν σε χαλάει γιατί σε προετοιμάζει για την φοβερή τελική μονομαχία μέχρι τελικής πτώσεως και το ανεπανάληπτο τέλος αυτής της θρυλικής τριλογίας. Κυριολεκτικά ένας κόσμος επιστημονικής φαντασίας, μοναδικές λήψεις και ο δράκος τουλάχιστον συγκλονιστικός, η βροντερή και μπάσα φωνή ανατριχιαστική. Δυνατές ερμηνείες σε σημείο που ένοιωθες ότι βρίσκεσαι στον παραμυθένιο κόσμο. Ο Ορλάντο Μπλουμ για άλλη μια φορά εντυπωσιάζει στον ρόλο του Λέγκολας, ενώ καινούριοι χαρακτήρες σε συναρπάσουν ευχάριστα.

Είναι καταδικασμένο να μείνει ημιτελές, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την υποχρέωση να εντείνει την αγωνία για την εξέλιξη της πλοκής, αφήνοντας στο τέλος την υπόσχεση πως αυτό το οποίο ακολουθεί θα είναι μεγαλύτερο, θεαματικότερο, συναρπαστικότερο. Η υποκριτική και η αριστοτεχνική σκηνοθεσία του Πίτερ Τζάκσον, κλέβουν την παράσταση. Ξεχωρίζει ο άριστος στο ρόλο του Μπίλμπο Μπάγκινς, Μάρτιν Φρίμαν, ο οποίος περνά παρόλα αυτά σε δεύτερη μοίρα. Η ταινία είναι άριστη στην παραγωγή της. Κατάφερε να αποδώσει πλήρως την δυσφορία των χαρακτήρων στο δάσος που προκαλούσε παραισθήσεις. Δεν ξέρω κατά πόσο θα έμενα ικανοποιημένος εάν παρέμενε πιστό στο βιβλίο και είμαι πεπεισμένος πως δεν θα ήμουνα καθόλου ικανοποιημένος αν τρεις ολόκληρες ταινίες παρέμεναν πιστές στο βιβλίο. Παράλληλα μου έκανε εντύπωση πως γινότανε η μετάβαση από το παιδιαρίστικο στυλ στο σοβαρό και συνάμα τρομαχτικό και επικίνδυνο. Δεν καταλαβαίνεις αν βλέπεις παιδική ταινία η θρίλερ, συναίσθημα που προκαλούσε και το Χόμπιτ. Το Χομπιτ ξεκινάει με αστειάκια για το μαντήλι του Μπίλμπο Μπάγκινς και καταλήγει με όλους τους χαρακτήρες να μαρτυρούνε σε εφιαλτικά δάση. Τα καινούρια στοιχεία πλοκής εκπλήσσουν κάθε λάτρη της μυθολογίας Τόλκιν. Θεωρώ τον εαυτό μου μεγάλο fan της μυθολογίας και η ταινία έθεσε τον πήχη ψηλά και απέδωσε καρπούς. Αν είσαι φαν σίγουρα θα πορωθείς! 10/10!!! Ανεπανάληπτη, ένα διαμάντι της 7ης Τέχνης!!
-6476
gr21 15:15
Ο Μπίλμπο Μπάγκινς προσεγγίζεται ξαφνικά από το μάγο Γκάνταλφ τον Γκρίζο και γίνεται μέλος μίας ομάδας δεκατριών Νάνων, οι οποίοι ηγούνται από τον θρυλικό πολεμιστή, Θόριν Δρύασπη και η αποστολή τους είναι να ανακτήσουν το χαμένο Βασίλειο των Νάνων του Έρεμπορ, από τον δράκο Νοσφιστή. Το ταξίδι τους περιλαμβάνει επικίνδυνα μονοπάτια, μέσω τοπίων γεμάτα με Τελώνια και Ορκ, θανάσιμους Βαργκς (λύκους), Γιγάντιες Αράχνες και Μάγους. Αν και ο στόχος τους βρίσκεται στην Ανατολή, στο Βουνό της Μοναξιάς, πρώτα θα πρέπει να αποδράσουν από τα τούνελ των Τελωνίων, όπου ο Μπίλμπο θα συναντήσει ένα πλάσμα που θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα, τον Γκόλουμ. Εκεί, ο Μπίλμπο θα πάρει στην κατοχή του το "πολύτιμο" δαχτυλίδι του Γκόλουμ, το οποίο διαθέτει απρόσμενες και χρήσιμες βοήθειες. Ένα απλό, χρυσό δαχτυλίδι που είναι δεμένο με τη μοίρα της Μέσης Γης. Το Χόμπιτ παίζει στο ίδιο γήπεδο με την τριλογία του 'Άρχοντα, σε αισθητικό και αφηγηματικό επίπεδο. Ξεκινά με 2 προλόγους, την επιδρομή του δράκου στην πόλη των νάνων και την αναπόληση του Μπίλμπο για τα νεανικά του χρόνια. Πολύ πιστά μεταφέρει την συνάντηση των νάνων στο σπίτι του αγαπητού μας Χόμπιτ, πριν 60 χρόνια, μια σκηνή που κρατά μισή ώρα και σου δίνει το στίγμα του τι θέλει να κάνει ο σκηνοθέτης. Η ταινία διανθίζεται με επιμέρους ιστορίες, που την κρατάνε μέσα στο επικό κλίμα του Τόλκιν. Μερικές σκηνές είναι απολαυστικές. Η συνάντηση με τους νάνους, ο Ράνταγκαστ ο Καφέ, μάγος του δάσους και φυσικά η ανακάλυψη του Ενός Δακτυλιδιού και το παιχνίδι των γρίφων με το Γκόλουμ. Επιστροφή στον υπέροχο κόσμο της Μέσης Γης με περισσότερη ζωντάνια, χρώμα και τεχνική αρτιότητα, περισσότερο παραμυθένια αισθητική και έμφαση στη λεπτομέρεια κάποιων λιγότερο ίσως σημαντικών στιγμών, πράγμα που εξηγείται μάλλον λόγω του τεμαχισμού του βιβλίου σε 3 ταινίες, εντάσσοντας όμως τον θεατή καλύτερα στον κόσμο του. Δε γίνεται άλλωστε να περιμένεις 3 ώρες μακελειό, ιδιαίτερα όταν έχεις να κάνεις με βιβλίο που περιγράφει έναν ολόκληρο κόσμο φαντασίας. Η ιστορία μπορεί να μην έχει τόσο το βάθος και το σκοτάδι του Άρχοντα, λειτουργεί όμως μια χαρά για το ταξίδι των χαρακτήρων, χωρίς να υπολείπεται σε ουσία.

Μία επική, αριστουργηματική, μοναδική θεαματική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, μία τριάδα μυθιστορήματος που μαγεύει και αποτελεί το πρώτο μέρος των συνολικά τριών ταινιών, οι οποίες λειτουργούν ως πρίκουελ της τριλογίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και δημιουργεί το ίδιο δέος και λυρικότητα και σ' αυτή την ταινία. Η ταινία ήταν απλά εκθαμβωτική, απίθανη κι αψεγάδιαστη! Ο Πίτερ και πάλι μεγαλούργησε! Είναι η αναβίωση ενός αριστουργήματος και η μεγάλη επιστροφή του καλύτερου παραμυθιού που έχει υπάρξει. Τέλος το 3D είναι εξαιρετικό, ειδικά στις σκηνές δράσης. Εξαιρετική ταινία, σε μεταφέρει σε άλλους παραμυθένιους κόσμους, μου άφησε όμορφα και γλυκά συναισθήματα! Η παραγωγή άρτια και πλούσια, άψογη και θεϊκή σκηνοθεσία, μεγαλειώδης κι απίστευτα εφέ, επιβλητική κι ανατριχιαστική μουσική υπόκρουση, μυστηριώδη κι αγωνιώδης ατμόσφαιρα, ασυναγώνιστη φωτογραφία, ευρηματικές σκηνές, φανταστικά κοστούμια και στολές, συναρπαστικό μοντάζ, υπέροχο μακιγιάζ. Αριστούργημα πραγματικά!! Η απόλυτη περιπέτεια!! Αναπάντεχα όμορφη ταινία. Απολαυστική μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν χρειάζονται πολλά λόγια και αναλύσεις... να αφεθείς και να ευχαριστηθείς αυτό χρειάζεται. Οι 3 ώρες πέρασαν αβίαστα κι αναπάντεχα. Όλο το καστ είναι αφάνταστο, υποδύονται με τρομερή πειστικότητα και ρεαλιστικότητα του ρόλους τους, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας και μπαίνουν στο πετσί των χαρακτήρων. Οι νέοι κύριοι χαρακτήρες και οι ηθοποιοί που τους ενσαρκώνουν ταιριάζουν απόλυτα και με τη βοήθεια των CGI το αποτέλεσμα είναι πλήρως ικανοποιητικό. Είναι εντυπωσιακό δε που η τεxνολογία CGI έχει προχωρήσει πολύ και οι ψηφιακοί χαρακτήρες φαίνονται σχεδόν αληθινοί. Υπέροχα τα φλας μπακ στην πρότερη ιστορία των νάνων στο Έρεμπορ, μαγευτικά! Σε ταξιδεύει πολύ περισσότερο!! Διαφορετική από τους άρχοντες γι' αυτό αποφεύγω τη σύγκριση. Τα 48 καρέ το δευτερόλεπτο είναι φανταστικά! Στην αρχή είναι πολύ περίεργο αλλά όταν το συνηθίζεις είναι τέλεια!

Αξεπέραστος Τολκιν, μοναδικός Πήτερ Τζάκσον. Τι να λέμε τώρα! Δεν υπάρχει καταλληλότερος άνθρωπος για να ζωντανέψει στην μεγάλη οθόνη το σύμπαν του Τόλκιν, αφού είναι γνήσιος φαν των βιβλίων και όχι απλά ένας σκηνοθέτης που "μίσθωσε" το Χόλυγουντ για κάνει την "δουλειά". Αν σας άρεσε ο άρχοντας, θα μαγευτείτε, γιατί έχει όλα τα συστατικά του: υπερφυσικά πλάσματα, ασύλληπτη περιπέτεια, συγκίνηση, εντυπωσιακές σκηνές μάχης και εφέ που κόβουν την ανάσα. Όλα τα λεφτά τα άγρια εξωτικά τοπία .Λιγότερο "σκοτεινό", αλλά με περισσότερο πλουραλισμό εικόνων και σκηνών από τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών", αυτό το πρώτο μέρος της νέας επικής τριλογίας. Η ευφάνταστη σκηνοθεσία σε συνδυασμό με την καταιγιστική -αλλά όχι βιαστική- εξέλιξη της ταινίας προσφέρουν ένα πολύ αξιόλογο αποτέλεσμα. Στα θετικά, επίσης, οι αρκετά προσεγμένοι, για ταινία φαντασίας, διάλογοι, με αποκορύφωμα τη σχεδόν δεκάλεπτη σκηνή μεταξύ χόμπιτ και γκόλουμ. Το μόνο αρνητικό, ο απότομος τρόπος που πέφτουν οι τίτλοι τέλους, ο οποίος όμως σε ιντριγκάρει για την επόμενη ταινία και κάνει την αναμονή της βασανιστική... Ανταγωνίζεται με αξιώσεις τις ταινίες της τριλογίας του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Καλογυρισμένη, καλοφτιαγμένη και καλοστημένη ταινία και με προσοχή στη λεπτομέρεια. Θα ήθελα η μάχη με το δράκο να μην τελειώσει τόσο γρήγορα. Επίσης, θα ήθελα να δίνονταν περισσότερος χρόνος στη μάχη με τα Ναζγκουλ. Ξωτικά, μάγοι και Χόμπιτ της μέσης Γης: απλά δείτε την, την προτείνω ανεπιφύλακτα!! Δεν θα υπάρξει ποτέ άλλος σκηνοθέτης, να μπορέσει να απεικονίσει τη Μέση Γη. Είναι πολύ καλοπαιγμένο έργο που σε κρατάει στην τσίτα. Μ' άρεσε ιδιαίτερα η σκηνή με το Φρόντο, (δεν έδειχνε ΚΑΘΟΛΟΥ διαφορετικός από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, συγχαρητήρια στον μακιγιέρ) και φυσικά λάτρεψα την γλυκιά ερμηνεία του Μπίλμπο (και το τραγούδι των Νάνων). Μια πιο ανάλαφρη απόδοση του κόσμου του Τόλκιν που συμβαδίζει άψογα με το αντίστοιχο βιβλίο και συνδέεται αρμονικά με την τριλογία του Lord of The Rings. Αν είσαι φαν σίγουρα θα πορωθείς! 10/10!!! Ανεπανάληπτη, ένα διαμάντι της 7ης Τέχνης!!
Φιλικά site

Ταινίες & σειρες online με ελληνικους υποτιτλους


tenies-online.best

voody-online.com
Chat Box
tt0360486 2015/tt0360486.mp4 DEa508Xmmio 7 319762